نيگاش كن....امام رضا(ع)

Thu, 06 Dec 2007 11:28:00 GMT

در يكي از روزهاي تيرماه 83،دعوت نامه 30 تا دختر دبيرستاني از روستايي در بخش پارس آباد اردبيل به

خواست خدا امضا شده بود.آقا امام رضا(ع) به اذن خدا اين دانش آموزها رو طلبيده بود و دعوتشون كرده

بود.بين اين دانش آموزها دختري نوزده ساله به نام زهرا كه كورمادرزاد بود ،حضور داشت. اين

دخترخانمها از روستا كه را ه مي افتند با هم ديگه عهد مي بندند كه از امام هيچي نخوان غير از شفاي زهرا.

تصميم گرفته بودند همه دعا كنند زهرا براي اولين بار بعد از 19 سال بتونه ببينه.

توي راه هم همش آرزو مي كردند كاش وقتي برمي گردند چشمهاي خوشگل زهرا بينا شده باشه.

جالب اين بود كه اردوي اين بچه دبيرستاني ها با ايام شهادت يكدانه رسول(ص) ،حضرت ياس فاطمه زهرا مصادف بود.دوستان زهرا مي گفتند:همه با هم در مجالس عزاداري ايام فاطميه شركت مي كرديم

و بعد از خوندن نمازهاي يوميه زهرا رو مي برديم كنار پنجره فولاد ،زيارت عاشورا مي خونديم و فقط مي گفتيم

آقا نيگاش كن.....................آقا نيگاش كن

تنها و تنها همين حرف ورد زبونمون بود.دوازدهم تيرماه سال هشتاد و سه روز،روز شهادت بي بي دو عالم، ساعت شش صبح قرار بود بعد از زيارت براي حركت به سمت اردبيل از حرم خارج بشيم. تا

ساعت چهار و بيست و چهار دقيقه هنوز چشمهاي زهرا باز نشده بود.

بچه ها مي گفتن رو كرديم به آقا و گفتيم:

آقا نيگاش نمي كني.................شفاش نمي دي

ما سي تا دختر تو اين پنج شش روزي كه از حركتمون گذشته همش دعا كرديم ،فقط يه چيز ازت خواستيم همه خواسته هامونو كنار گذاشتيم فقط و فقط ازتنمنا كرديم يه چيزيبهمون بدي، اون هم هيچي! نمي خواي جواب ما رو بدي

نمي خواي.............نمي خواي شفاش بدي.......

پس چه جوريه مي گن كرامت داري ،مريض ها رو خوب مي كني،گره ها رو باز مي كني. خادم هات چي

مي گن؟!مي خوان بازار گرمي كنن ؟؟؟؟؟؟؟؟

ما دو هزار كيلومت راه نيومده بوديم كه دست خالي برگرديم.ما هم مي ريم رو تابلو اعلانات مدرسه مي نويسيم ديگه كسي مشهد نره،امام رضا (ع)شفا نمي ده،اصلا مي ريم صداسيما مصاحبه مي كنيم.

همين طور كه دخترخانمها داشتن گلايه مي كردن يهو زهرا رو به بغل دستي اش ميكنه(رو به ايوون طلا تو صحن انقلاب)ميگه: مي بيني؟

دوستش ميگه:مگه تو ديدي؟چي مي بيني؟

ميگه:دو تا فرشته مي بينم،دارن بال مي زنن،يه آقايي هم وسطشون ايستاده ،فكر كنم اما رضاست.

ناگهان بچه ها فرياد مي كشن صداي صلوات بلند ميشه.

آقاي عبدلي از خدام حرم به اتفاق چند خادم خانم و آقا زهرا رو به دفتر آگاهي مي برن.

دخترهايي كه همسفر زهرا بودن سرشونو مي زدن به ديوار و مي گفتن: آقا ما غلط كرديم، ما عجله كرديم تحمل نكرديم،شما رئءوفي،شما آقايي،كريمي، بزرگواري ما رو ببخش

آقاي عبدلي چوب مخصوص نظافت خادم ها رو جلوي زهرا مي گيرن و بهش ميگن:اين چيه ؟

زهرا ميگه:نمي دونم اولين باره دارم مي بينمش.

آقاي عبدلي ميگه:چه رنگيه؟

- من شنيدم قرمز و سرخ و آبي اما تا حالا نديدم،مي دونم اينها با همديگه فرق مي كنه اما نمي دونم چه رنگيه.

آقاي عبدلي دستشو بالا مي بره و ميگه:اين چيه؟

- اين دست شماست.

سه تا انگشتشو بالا نگه مي داره و دو تاشو پايين و ميگه اين چند تاست؟

- سه تا

شماره خونه زهرا رو ازش مي گيرن .....045272 يه خانمي جواب مي دن.آقاي عبدلي بهشون مي گن:مادر دخترت كجاست؟

مادرش ميگه:زهراي كورمادرزادمو ميگي؟رفته اما م رضا شفاشو بگيره.

آقاي عبدلي ميگن من خادم حرمم بيا باهاش صحبت كن كه امام رضا(ع) حاجتتو داده و دخترت رو شفا داده

شفا د اده......................شفا داده.........

روزگار غريبي است نازنين

نيگاش كن....امام رضا(ع)